244. Iudex ergo, cum sedebit quidquid latet adparebit nil inultum remanebit. (łac.) — Gdy zaś zasiądzie sędzia, cokolwiek było skryte, stanie się jawnym, i nic nie zostanie bez pomsty. [przypis edytorski]
245. Quid sum miser tunc dicturus? Quem patronum rogaturus? Cum vix iustus sit securus. (łac.) — co ja nieszczęśliwy mogę teraz powiedzieć, jakiego patrona prosić, gdy nawet sprawiedliwy jest ledwie bezpieczny? [przypis edytorski]
246. Sabat — scena w oryginale nosi tytuł „Noc Walpurgi”, od imienia świętej, przeoryszy klasztoru w Heidenheim we Frankonii (zm. 779), mającej chronić przed czarami; przed jej świętem (1 maja) wg wierzeń ludowych w górach Harcu, na szczycie Brocken odbywał się sabat czarownic. Zegadłowicz w przekładzie przeniósł akcję na polską Łysą Górę. [przypis edytorski]
247. stylisko — drąg stanowiący uchwyt do narzędzia. [przypis edytorski]
248. sękacz — tu: sękaty kij. [przypis edytorski]
249. asan (daw.) — waćpan. [przypis edytorski]
250. kierz (reg.) — krzak. [przypis edytorski]
251. łoza — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]
252. połoz (daw. a. reg.) — płaz. [przypis edytorski]
253. wykrot — dziura po wyrwanych korzeniach drzewa. [przypis edytorski]