Fiałki

Źle, gdzie umysł jest miałki 1 .
Skarżyły się fijałki
Na swe losy niezręczne 2 ,
Iż choć wonne i wdzięczne,
Względem kwiatów, co bliskie,
Zbyt ukryte i niskie.
Gdy się wrzask nie ucisza,
Doszły skargi Jowisza,
A ten wyrok dał taki:
«Zbyt natrętne żebraki
Narzekacie, a przecie,
Co wam zdatno, nie wiecie!